Palster ende Scerpe, dag 9

Holterveld

Dag 9, dinsdag 22 juli begon in Helledoorn en de route van deze dag leidde via het prachtige Holterzand naar Laren, de langste dagroute voor de pelgrims tot nu toe.
Blue vertrok met de auto vanuit Smilde om ze te ontmoeten en na het nodige zoeken trof ze de groep uiteindelijk ten zuiden van Holten.

Holterveld

Het Holterveld is een prachtig natuurgebied dat onderdeel is van de Sallandse heuvelrug. Het eerste deel van de route leidde de pelgrims dwars door dit natuurgebied.

Heide en bos

Op het oog lijkt het misschien op het Ballooerveld maar de verschillen zijn groot, net als het Holterveld. De heuvelrug is veel hoger en het gebied omvat niet alleen heidevelden maar ook mooie stukken bos.

De groep

Op de Holterweg iets ten zuiden van Holten trof ik na lang zoek de groep pelgrims.

Bermkersen

Dit keer had ik een bak kersen meegenomen voor de pelgrims. Suikers, sap en iets om te kauwen; perfect. En dat ligt dan zomaar in de berm...

Pauze

Dus werd er een hele korte pauze in de berm ingelast om de kersen op te eten en een korte kersenpittenspuugwedstrijd te houden (mooi galgjewoord!)

En weer verder.

Zoals gezegd; de pauze was kort. Na een korte check of alles nog goed vast zit, gingen de pelgrims snel verder.

Jan-Simon

Het blijft volgens sommigen een apart gezicht, zo'n groepje pelgrims in de berm. Hier koploper Jan-Simon.

Zelfs de koeien kijken...

Zelfs de koeien moeten er even naar kijken, als de ploeg langs komt lopen.

Zonnehoed

De hoeden van Fabienne en Jan-Simon zijn niet alleen voor de sier, integendeel. Het zijn hoeden vooral een praktisch nut, namelijk het als zonnehoed.

Bermkenners.

De pelgrims beweren dat ze ondertussen experts zijn in het herkennen van een 'goede' berm en een 'slechte' berm. Als de route langs geasfalteerde wagen leidt, zoeken ze de berm op omdat de zolen van de schoenen anders veel sneller slijten maar ook omdat middeleeuwse schoenen geen demping hebben zoals moderne schoenen.

Ganzenpas.

En een groot deel van de tocht lopen ze door de berm. Het is natuurlijks het mooist om alleen over zandwegen te lopen maar dat is in modern Nederlands onmogelijk. En als de berm wat smal is, gaat het dus in ganzenpas, zoals hier langs de Holterweg.

Het is niet ver meer

Laren komt langzaam in zicht. Het was de langste loopdag voor de groep tot dan toe en de vermoeidheid begint langzaam toe te slaan. De paarden ruikten de stal.

Aankomst

Bij aankomst zakken de meeste pelgrims dan ook snel neer op een stoel, kruk of grasveld.

Slijtage

Ondanks de nodige herstelwerkzaamheden blijven de schoenen stuk gaan. Hier de zolen van Fabienne's net gerepareerde schoenen. Hoe deden die middeleeuwers dat toch?!

Even uit.

En na zo'n dag is er weinig zo lekker als even met je blote voeten in het gras. Of het moet de zelf gemaakte appeltaart zijn die op de hongerige pelgrims stond te wachten.

Tot Aken!

Daarmate de pelgrimage verder ging en de groep steeds verder van huis raakte, werd het steeds moeilijker om voor foto's de groep op te zoeken. Toch hoopte ik op de finishdag de pelgrims te kunnen zien aankomen in Aken maar tot dan was dit mijn laatste foto gelegenheid.

Het verslag van de laatste dagen vind je als je hier klikt!