Veenlijken in Europa
Rond het begin van onze jaartelling waren grote delen van Noord-West Europa met veen bedekt. Het veen is een soort moerasachtig gebied. Veen bestaat uit niet helemaal verteerde plantenresten en heeft een conserverende werking. Organisch materiaal wordt in het veen geconserveerd door o.a. het zeer lage zuurstofgehalte en de zeer hoge zuurgraad in het veenwater. Het veenmos speelt ook een erg belangrijke rol. Veenmos heeft een antiseptische werking waardoor het de groei van bacterien voor een deel tegenhoud, maar niet helemaal.
De stof die verantwoordelijk lijkt voor de conserverende werking van veenmos heet sphagnan. Deze stof zorgt ervoor dat de veenlijken wel gelooid lijken en hun specifieke bruine kleur krijgen. Ook de rode kleur van het haar die alle veenlijken gemeen hebben, komt door het verblijf in het veen. Veel enzymen kunnen een super sterke binding aangaan met het sphagnan en houden dan op om als enzymen te werken. Hierdoor wordt de afbraak van organisch materiaal in venen tegengehouden. Niet volledig natuurlijk, er is wel degelijk verval van de veenlijken alleen gaat het heel erg langzaam.
Meestal worden alleen de botten en huid bewaard, maar soms ook de weke delen zoals organen en haren. Deze veenlijken worden gevonden in het zogehete hoogveen. Veenlijken waarvan allen de skeletten zijn bewaard komen vooral uit het laagveen. Ook wordt er in het hoogveen meer textiel bewaard dan in laagveen.
Van van de ooit uitgestrekte veengebieden zijn bijna helemaal afgegraven (turfwinning) waardoor er slechts nog speldeprikjes veengebied over zijn gebleven.
Tijdens het turfgraven kwamen veenarbeiders soms overblijfselen tegen uit een ver verleden, zoals sieraden en aardewerk, maar soms ook textiel. Ook zijn er in het veen complete wegen gemaakt van boomstammen gevonden evenals een houten tempeltje, karkassen van dieren en voedsel zoals brood en gedroogd fruit gevonden. De beroemdste veenvondsten zijn de veenlijken.
Veel van de honderden veenlijken die zijn gevonden, zijn na hun ontdekking herbegraven, meestal op het plaatselijke kerkhof. Ook werden ze soms als afval weggegooid of juist tot een kostbaar medicijn vermalen (Mummica). Er zijn dus veel meer veenlijken geweest, van sommige resten nog foto’s, van anderen hebben we slechts een kleine vermelding in een artikel in een oude krant.
Oudst bekende foto's van een veenlijk op de vindplaats, 1 mei 1892, Nederfrideriksmose.
Niet alle veenlijken komen uit dezelfde periode. Sommige komen uit de bronstijd, anderen uit de Ijzer/Romeinse tijd maar er zijn ook middeleeuwse veenlijken bekend.
De meeste veenlijken komen uit de periode 500 voor Christus tot 500 na Christus.
Vroeger dacht men dat het om mensen ging die in het moeras waren verdwaald. Ook wordt er wel gesuggereerd dat het gaat om misdadigers die zijn veroordeeld. Hier wordt vaak verwezen naar de geschriften van de Romeinse geschiedschrijver Tacitus. Tacitus schreef in zijn Germania over de gewoonte bij de Germanen om voorwerpen zoals bv. wapens te offeren in het water. Deze zijn ook veel teruggevonden. Maar ook beschrijft Tacitus hoe terechtgestelden soms werden verdronken!
Tegenwoordig neemt men aan dat sommige personen zijn geofferd. De aanwijzingen hiervoor zijn bijvoorbeeld de geweldadige dood die de veenlijken zijn gestorven en de manier waarop ze in het moeras zijn begraven. Hun keel was doorgesneden of ze zijn opgehangen. Een paar veenlijken waren met stokken in het veen vastgezet. Opvallend veel hadden een soort lichamelijke afwijking en bij meerderen was vlak voor hun dood de helft van hun schedel geschoren... De exacte betekenis hiervan is niet bekend. Uit het veen van Denemarken, Duitsland, Ierland, Groot-Brittannië en Nederland zijn meer dan 2000 lichamen gevonden.
Deze doden zijn vaak duizenden jaren oud en bieden ons de kans meer te leren over het dagelijks leven van deze mensen. De kleinste details, zoals kleding of zelfs voedselresten in de maag zijn vaak nog herkenbaar. Maar hoeveel we ook kunnen leren van de lichamen over een tijdsperiode in onze geschiedenis waar we zo weinig van weten, we mogen niet uit het oog verliezen dat we hier te maken hebben met de overblijfselen van echte mensen zoals jij en ik. Deze moeten natuurlijk met respect behandeld worden. Wij hopen dan ook dat niemand aanstoot geeft aan de volgende opsomming van Europeese veenlijken.
De verschillende veenlijken zijn ingedeeld op verschillende pagina al naar gelang hun vindplaats (land). Verder naar onderen kun je doorklikken naar deze verschillende pagina's door op de betreffende foto te klikken.
Helemaal onderaan deze pagina vind je een overzicht van alle veenlijken bij ons bekend op volgorde van ouderdom. Mis je er eentje? Laat het ons vooral weten!
|